Yer altındaki tektonik plakaların kenarları çarpıştıkça, birbirine doğru kaydıkça ve birbirinden uzaklaştıkça kabuk çatlıyor, kıvrılıyor ve depremlere neden oluyor. Dolayısıyla levhalar arasındaki fay hatları üzerinde bulunan alanlarda, depreme hazırlıklı olmak, yıkım riskini azaltmada büyük rol oynuyor. Türkiye de bunlara dahil.

Visual Capitalist, PythonMaps ve ABD Jeoloji Araştırmaları Kurumu’ndan (USGS) aldığı verileri kullanarak, 1956 ile 2022 yılları arasında Richter ölçeğine göre 4.5 (mavi) veya daha büyük depremlerin merkez üslerini haritalandırdı.

Maviden kırmızıya doğru deprem büyüklüklerinin arttığı haritada da görüleceği üzere büyük depremler, dünyanın belli noktalarında yoğunlaşıyor. Bu yoğunluğun nedeni de dünyadaki tektonik plaka sınırlarının bu bölgelerde bulunuyor olması.

1956’dan günümüze depremler ve tektonik sınırlar

Haritaya bakıldığında Richter skalasına göre büyük depremlerin, Pasifik Okyanusu’nun her iki yakasında yoğun bir şekilde toplandığı görülüyor. Bu sınır aynı zamanda, tektonik levha hareketinin neden olduğu kalıcı volkanik faaliyet nedeniyle halk arasında “Ateş Çemberi” olarak da biliniyor.

Endonezya, Rusya ve Şili yakınlarındaki bölgelerin hepsi, tektonik levha sınırları üzerinde ve buralar, tarihte kaydedilen en büyük depremlerin yarısını görmüş durumda. Richter ölçeğinde 9 ve üzeri (kırmızı) olarak kaydedilen büyük depremlerin de yer aldığı en büyük 20 deprem ise şu şekilde sıralanıyor:

Batuhan Sarıcan / batusarican@gmail.com

Son 66 yılın en büyük depremleri yazısı ilk önce Herkese Bilim Teknoloji üzerinde ortaya çıktı.