Parmak şıklatmakla ilgili ilk belgeler, İ.Ö. 4.yy’a ait. Eski bir Yunan vazosunda, orman tanrısı Pan bir Maenad (Yunan mitolojisinde bakire) ile dans ederken resmedilmiş. Sağ elindeki parmaklarını şıklatarak müziğe eşlik ettiği görülüyor. Parmak şıklatma hareketi, başparmağın ve orta parmağın tipik pozisyonuyla anlaşılıyor.
İkinci aşamada nitril eldivenin üzeri kayganlaştırıcıyla nemlendirildi. Daha sonra eldivenlerin üzerine lateks parmak koruyucu ve bakır parmak kılıfları takıldı. Sonuncusu Thanos’un metal eldiveni yerine kullanıldı. Ekip, parmak şıklatma hareketlerin, yüksek hızlı kameralar ve kuvvetölçerlerden yararlanarak ölçtü.
Üç katılımcı eldivenlerle ve eldiven üstü parmak koruyucularla beş kez parmak şıklattı. Araştırmacılar ayrıca çıplak elle parmak şıklatanların hareketlerinin kuvveti, ivmesi ve hızını ölçtüler. En şaşırtıcı sonuç, çıplak elle yapılan parmak şıklatma hareketiyle elde edildi.
Buna göre çıplak parmağı şıklatmak, insanlarda şimdiye kadar ölçülen en çabuk ivme kazanan dönme hareketi. Parmak şıklatmak her kare saniye başına 1,6 milyon derecelik açı ivmesiyle, bir beysbol atıcısının kol hareketinin rekorunu kırıyor. Profesyonel bir beysbol atıcısının kol hareketi, kare saniye başına yaklaşık olarak 0,6 milyon derecelik bir açı ivmesine ulaşabiliyor. Parmak şıklatma hareketi sadece yedi milisaniye sürüyor; bu gözün açılıp kapanmasından 20 kat daha hızlı. Kullanılan malzemeler arasında sadece normal nitril eldivenlerle parmak şıklatılabiliyor. Diğer malzemeler parmak şıklatmak için uygun değil. Bu, Thanos’un metal eldivenlerle parmak şıklatmasının mümkün olmadığını gösteriyor. Çalışmayla elde edilen bilgilerden robot üretiminde yararlanılabilecek.
Nilgün Özbaşaran Dede
