Türkiye tarımda 1990’li yıllara kadar “kendi kendine yeterli yedi ülke” arasında yer alırken, günümüzde artık net ithalatçı bir ülke.
1980’li ve izleyen yıllara damgasını vuran neoliberal yeniden yapılanma politikalarından sanayi gibi tarım da payını aldı. Tarım sektörü giderek daha fazla dünya pazarlarına eklemlenirken, çevre ekonomilerdeki üreticiler uluslararası gıda tekellerinin denetiminde, küresel gıda zincirinin parçasına dönüştüler. Bu politikaların bir sonucu olarak tarımsal destekler önemli ölçüde azaldı. Fiyat ve girdi desteğinin aşınmasına ithalatın liberalizasyonu eşlik etti.